20 lut, 2026

PFAS free w przetwórstwie tworzyw sztucznych – jak przygotować produkcję na 2026 rok i nie stracić wydajności?

Od sierpnia 2026 roku ograniczenia PFAS staną się faktem - dla producentów folii i opakowań to nie tylko wyzwanie regulacyjne, ale realny test stabilności procesu i jakości wyrobu. Sprawdź, jak przygotować produkcję na erę PFAS free, nie tracąc wydajności i budując przewagę konkurencyjną już dziś.

PFAS Free

Dynamiczne zmiany regulacyjne w Unii Europejskiej oraz presja ze strony odbiorców (FMCG, branża spożywcza, automotive, e-commerce) powodują, że producenci folii i opakowań z tworzyw sztucznych stoją dziś przed realnym wyzwaniem technologicznym: jak wyeliminować PFAS bez pogorszenia stabilności procesu i jakości wyrobu?

Od sierpnia 2026 roku stosowanie PFAS w określonych zastosowaniach – w tym w opakowaniach foliowych – będzie objęte istotnymi ograniczeniami. Dla zakładów przetwórczych oznacza to konieczność:

  • weryfikacji formulacji,
  • testów alternatywnych dodatków procesowych,
  • zabezpieczenia ciągłości produkcji,
  • utrzymania parametrów jakościowych (MFI, powierzchnia, przezroczystość, brak żeli).

GM Color już dziś odpowiada na te wyzwania, rozwijając dodatki procesowe PFAS free, które umożliwiają bezpieczną transformację technologii – bez kompromisu wydajnościowego„ – mówi Jakub Gordon, QC Manager w GM Color

 

Czym są PFAS i dlaczego branża musi je eliminować?

PFAS (per- i polifluoroalkilowe związki chemiczne) przez lata pełniły funkcję dodatków procesowych w przetwórstwie poliolefin – głównie jako środki redukujące tarcie i stabilizujące przepływ masy polimerowej.

W praktyce produkcyjnej oznaczało to:

  • ograniczenie zjawiska „shark skin” (efekt skóry rekina),
  • poprawę poślizgu w głowicy,
  • redukcję niestabilności balonu w procesie blown film,
  • zmniejszenie osadów w układzie uplastyczniającym.

Problem polega na tym, że PFAS to związki niezwykle trwałe – określane jako „forever chemicals”. Nie ulegają biodegradacji, kumulują się w wodzie, glebie i organizmach żywych. Badania Europejskiej Agencji Chemikaliów (ECHA) wskazują na ich potencjalny wpływ m.in. na:

  • gospodarkę hormonalną,
  • funkcjonowanie wątroby,
  • układ odpornościowy.

Z punktu widzenia producenta kluczowe jest jednak coś innego: ryzyko regulacyjne i reputacyjne. Odbiorcy (szczególnie międzynarodowe koncerny) coraz częściej wymagają deklaracji PFAS free już na etapie audytu dostawcy.

 

Nagrodzone rozwiązanie – przykład wdrożeniowy

GM-841 z linii Addi-Pro został w 2025 roku nagrodzony podczas Gali Platinum Plast na targach Międzynarodowe Targi Plastpol w kategorii „Materiały i środki pomocnicze”

To istotny sygnał dla rynku – rozwiązania alternatywne dla PFAS przestają być eksperymentem, a stają się standardem technologicznym.

 

PFAS free jako element strategii konkurencyjnej

W rozmowach z producentami wyraźnie widać trzy poziomy motywacji:

  • Compliance – dostosowanie do przepisów.
  • Oczekiwania klientów – wymagania audytowe, ESG, deklaracje środowiskowe.
  • Optymalizacja kosztowa – stabilniejszy proces = mniej braków, niższe zużycie energii.

Firmy, które rozpoczną transformację dopiero w 2026 roku, mogą napotkać:

  • ograniczoną dostępność sprawdzonych dodatków,
  • presję czasową w testach produkcyjnych,
  • ryzyko utraty kontraktów.

Dlatego rozsądna strategia to dziś:

  • testy pilotażowe,
  • analiza parametrów procesowych,
  • współpraca z dostawcą oferującym wsparcie technologiczne, a nie wyłącznie sprzedaż produktu.

GM Color podkreśla, że oferuje nie tylko dodatki, ale również laboratorium badań materiałowych, wsparcie wdrożeniowe – od rekomendacji formulacji po optymalizację procesu.

Przez lata w branży panowało przekonanie, że „ekologia kosztuje wydajność”. Dziś dane rynkowe i doświadczenia produkcyjne pokazują coś innego:

  • stabilniejszy proces = mniejsze zużycie energii,
  • mniej złogów = mniej przestojów,
  • mniej defektów = mniej odpadu.

Technologie PFAS free udowadniają, że zgodność regulacyjna może iść w parze z poprawą parametrów technologicznych. Dla producentów folii i opakowań oznacza to jedno: transformacja nie jest kosztem – jest inwestycją w ciągłość biznesu po 2026 roku. Integracja dodatków PFAS free z istniejącymi formulacjami – obejmującymi stabilizatory, slip-additives czy masterbatche – wymaga podejścia systemowego i zaplecza badawczego, które pozwala przewidywać zachowanie materiału w warunkach produkcyjnych.

 

Najczęstsze pytania producentów

  1. Czy zamiennik PFAS zapewni taką samą stabilność procesu?

To najważniejsze pytanie technologów. W praktyce różnica między dobrym dodatkiem alternatywnym a tanim „zamiennikiem marketingowym” jest ogromna.

Z doświadczenia we wdrożeniach w zakładach przetwarzających LDPE i mLLDPE wynika, że kluczowe parametry testowe to:

  • ciśnienie na głowicy,
  • czas stabilizacji balonu,
  • ilość złogów po 72 h pracy ciągłej,
  • powtarzalność grubości folii ± tolerancja.

Nowoczesne dodatki PFAS free – takie jak GM-841 z linii Addi-Pro – zostały opracowane tak, by zapewnić stabilność przepływu bez fluoropolimerów

W praktyce wdrożeniowej obserwuje się:

  • skrócenie czasu rozruchu,
  • mniejsze wahania ciśnienia,
  • redukcję czyszczeń głowicy.
  1. Czy jakość powierzchni pozostaje bez zmian?

W produkcji folii opakowaniowej (szczególnie do druku fleksograficznego) jakość powierzchni ma kluczowe znaczenie.

Korzyści raportowane przy zastosowaniu dodatków PFAS free GM Color obejmują:

  • redukcję efektu „skórki rekina”,
  • ograniczenie żeli,
  • brak zjawisk plate-out i bloom,
  • stabilizację koloru i MFI.

Z praktyki technologicznej warto dodać: brak bloomingu oznacza mniej reklamacji w łańcuchu dostaw, szczególnie przy laminacji i zgrzewaniu.

  1. Co z recyklatem?

To dziś strategiczny temat. Coraz większy udział PCR (post-consumer recycled) w formulacjach powoduje:

  • większą niestabilność lepkości,
  • wahania koloru,
  • wyższą podatność na defekty powierzchniowe.

Dodatki PFAS free opracowane przez GM Color są projektowane również z myślą o poprawie jakości recyklatów foliowych.

Z perspektywy procesowej oznacza to:

  • większą przewidywalność partii,
  • mniejsze ryzyko odpadów,
  • poprawę efektywności energetycznej (stabilny proces = mniej przestojów).

Bibliografia

  • Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA), Proposal for a restriction on PFAS under REACH, 2023.
  • OECD (2021), Reconciling Terminology of the Universe of Per- and Polyfluoroalkyl Substances.
  • UNEP (2022), Global assessment of PFAS in the environment.

Może zainteresuje Cię także...